door Ries Kruidenier | 11 maart 2020 | Derivaten
De Ton
Willy Ton uit Utrecht studeerde in de jaren vijftig aan de Auto Technische School in Apeldoorn. Hij liep toen een jaar stage bij de race afdeling van Panhard. Hij werkte daar mee aan de bouw van de racewagens van het merk. Terug in Nederland liet het idee van een racewagen hem niet los. In het garagepand van zijn vader was alles beschikbaar, naast gereedschap ook voldoende om carrosserieën te maken. Er was ook genoeg ruimte om zelf een kleine tweezitter te bouwen. Medio jaren ’50 is het zover. Hij begon met een Panhard Dyna uit 1950, waarvan de carrosserie vervangen werd door een zelf ontworpen en gebouwd exemplaar. Een test moest uitwijzen of er in geracet mocht worden. De tweecilinder motor bleek geen belemmering. Wil kreeg in 1955 de goedkeuring van de Rijksdienst voor het Wegverkeer op de zelf gebouwde ‘racewagen’. Een reis naar Italië volgde (eerste twee foto’s).
De auto werd later gekocht door Wim Boers, die hem geheel restaureerde en omtoverde in een prachtige oranje barquette.
Willy Ton in Utrecht bij zijn auto
Willy Ton in Italie ca. 1956
Panhard Dyna-Ton-Barquette1
Dyna-X_Barquette_1950-SK-36-17_3
Dyna-X_Barquette_1950-SK-36-17_2
door Ries Kruidenier | 11 maart 2020 | Derivaten
Roldanus
De Nederlandse coureur Roldanus liet twee speciale carrosserieën bouwen op DB-basis, de tweede, met de motor vóór de achteras en een uit delen van een Dyna Z1 achterkant gefabriekte opbouw. Deze auto bestaat ook nog.

door Ries Kruidenier | 11 maart 2020 | Derivaten
door Ries Kruidenier | 11 maart 2020 | Derivaten
Paturi
In opdracht van Panhard werden in 1955 bij Paturi Technische Industrie NV te Breda drie speciale uitvoeringen van de Panhard Dyna gebouwd, met als doel te komen tot een kunststof sportuitvoering van dit onder andere op Le Mans succesvolle model. Het ontwerp voor de carrosserie, die van onderen vlak en volledig gesloten was, kwam van de luchtvaarttechnicus Riffard. De vorm deed denken aan de doorsnede van een vliegtuigvleugel. Met deze carrosserie, gemaakt volgens het FRP-principe (Fiberglass-Reinforced-Plastic), woog de wagen 670 kilo.
In de open uitvoering met een Panhard Sprint-motor kon een topsnelheid van 140 km/uur worden bereikt, na montage van de afneembare hardtop nam die toe tot 160 km/uur.
Bron: Conam.info



door Ries Kruidenier | 11 maart 2020 | Derivaten
door Ries Kruidenier | 11 maart 2020 | Derivaten
Rafale
Van de Rafale zijn er een aantal gebouwd, vooral voor Rallyerijders, ze waren allemaal verschillend.

Recente reacties